Geschiedenis Billy in Bottendaal
Het Nijmeegse Rock’n’Roll Kroegenfestival Billy in Bottendaal vierde in 2005 zijn 20e (!) verjaardag.
Billy in Bottendaal is begonnen in het jaar 1985, de hoogtijdagen van de Neo-Rockabilly en de Psychobilly. Toen zorgde de Amerikaanse band Stray Cats en in haar kielzog tal van andere Rockabilly en Psychobilly bands voor een heuse Rockabilly-revival. Sinds de jaren vijftig, toen de muziekstroming uitgevonden werd door bands als Bill Haley & The Comets en Elvis Presley, was een dergelijke hype niet meer voorgekomen.
Het Rockabilly-geweld ging ook niet ongemerkt voorbij aan Nijmegen toen in 1985 een aantal fervente Billy-aanhangers, verenigd in Stichting Rockola (naar het gelijknamige radioprogramma Radio Rockola op Radio Rataplan) met het festival Billy in Bottendaal begon. Het groeide niet alleen snel uit tot een fenomeen binnen en buiten Nijmegen, maar werd vooral ook een gezellig buurtfeest voor de wijk Bottendaal!
Rockola bleef het festival organiseren tot 1996. In 1997 nam evenementenbureau De Lachende Pelikaan uit Nijmegen de organisatie over en nog steeds is het jaarlijks feest met zeven sprankelende bands in zeven van 's werelds gezelligste kroegen!! Hoewel nu niet meer in de charts: live blijft Rockabilly het nog altijd goed doen bij een breed publiek.
En als het aan Billy ligt gaat hij nog wel even door met het bezoeken van zijn favoriete buurtje, want tot nu toe is er nog ieder jaar weer nieuw Rockabilly-talent aan het firnament te ontdekken. Dus: op naar de (jaren) vijftig!
Hieronder enkele persreviews van voorgaande jaren:
Datum: 18-04-2005
EEN DRUK BEVOLKT BILLY IN BOTTENDAAL
Waar komen ze toch elk jaar weer vandaan? Oude vetkuiven, nieuwe vetkuiven,
gekuifde kaalkoppen, een enkele hele kale kop. En veel niet-kuiven. Zelfs
lange haren. Voor de twintigste keer vond dit weekeinde een ronkend rockend
Billy in Bottendaal plaats.
Door Frank Antonie van Alphen
NIJMEGEN - Waar komen ze toch elk jaar weer vandaan, de Billies van
Bottendaal? Het was wederom hutje mutje het afgelopen weekeinde, tijdens
Nijmegens wereldberoemde rockabillyfestival. Zeven kroegen hielden flink
huis met zeven bands. In café St.-Anneke leek het of op slag driehonderd
bier was besteld, tijdens het optreden van King Cardinal. Bij de cafés Maxim
en De Kluizenaar was het eveneens welhaast onbegonnen werk binnen te komen.
Het leek bijna een Billy in Bottendaal achter vensterglas te worden dit
jaar. Buiten staan, je adem wasemend tegen het raam zodat de mensen in mist
lijken te verdwijnen. Het is druk, druk, druk, het is ellebogen geblazen op
weg naar het toilet. Maar ja: om het feestje volgend jaar nou naar De
Goffert te verhuizen, tast de sfeer een beetje aan, zou je denken.
Vooral de belangstelling voor het optreden voor Catslappin' Chrissy, de
zangeres met het authentieke billygilletje, is groot. En opvallend veel
mannen joelen terug. Chrissy en haar band schijnen in Nederland en België al
flink van zich hebben doen spreken. En deze 'ontdekking van 2005' heeft
inderdaad heel wat publiek getrokken. Als de ramen er maar in blijven
zitten, hier in café Maxim. Snel weer naar buiten en naar Asjemenou met de
fraudegevoelige passepartout-stempel op de pols; niet meer dan een streep
van een viltstift bijna.
In café Asjemenou lijkt het aangenaam rustiger vertoeven. Líjkt. In dit
etablissement staan Ronnie, Rolf and Ray, een trio met de beste drummer van
de avond: geen drummer. Want de noest er op los slappende contrabassist
maakt het gebruik van slagwerk volstrekt overbodig. Zanger Rockin' Ronnie
was in het incrowdwereldje der rockabillies al beter bekend van zijn
bongobilly-band Ubangi Four. Geheel zonder trommeltjes maar 'nog altijd met
een bot door de neus gestoken' is Ronnie nu terug met een nieuw trio. Het
genadeloos elektrische gitaarwerk maakt het groepsgeluid af. Sluit de ogen
en het luistert als volstrekt authentieke zwartwitklanken van ruim een halve
eeuw geleden.
De muziekwetenschap is van mening dat het genre rockabilly dode muziek is.
Dan vindt hier in Bottendaal toch een luidruchtig leuk en levendig
begrafenisfeestje plaats. En in de Plufabriek is dat niet veel anders, waar
de muzikanten allesbehalve als een stelletje dooien op het podium staan. Bij
de stijlbreukerige klanken van dit jonge Rocker Arms, zal de diehard vetkuif
ongetwijfeld de schouders wat ophalen. Het kwartet zet een kolkende set
psychopunkende, psychedelische rock 'n roll neer. Met de timing zit het af
en toe niet helemaal lekker. Vooral de drummer lijkt niet de Bob van de
avond te zijn. Maar vlammen doet het wel.
Met een gezellige afdronk in de Plu, en een geslaagd festival in het hoofd
kunnen alle kuiven en niet-kuiven terug naar huis. Langs Maxim en De
Kluizenaar waar het inmiddels stil als in het graf is.
____________________________________________________________________________
_______________________________________________
Datum: 07-04-2006
ROCKABILLY IS IN NIJMEGEN BEKEND EN VOORAL BEMIND
Billy in Bottendaal. Een jaarlijks terugkerend muziekfestival met een genre
waarvan velen denken dat dat allang op sterven na dood is. Niets is echter
minder waar. In Bottendaal leeft de rockabillymuziek als nooit tevoren.
Door Frank Antonie van Alphen
NIJMEGEN - De term 'rock 'n roll' viel voor het eerst in 1951, uit de mond
van Alan Freed. Die kreet liet deze legendarische Amerikaanse diskjockey
zich spontaan ontvallen bij het horen van My Baby Rocks Me With a Steady
Roll van Trixie Smith, een blues uit 1922. Rockabilly ontstond als muziek
voor de blanke Amerikaanse southerner, een kruising tussen de country &
western en de blues. Als eerste rockabillyplaat wordt That's Allright
Mama/Blue Moon of Kentucky van Elvis Presley gezien. De single werd
opgenomen in de legendarische Sun Studio van de al even legendarische Sam
Phillips, die als bakermat van de rockabilly geldt. En na Elvis de
lanceerinrichting voor nog meer rockende muziekstijlen zou zijn.
In de jaren zeventig vond er nog een flinke revival van rockabilly plaats.
Maar het genre was door een deel van de muziekwetenschap al morsdood
verklaard.
Anno 2006 wordt die 'dood' echter nog altijd met veel flair en rock 'n lol
gevierd. Zoals in de Nijmeegse wijk Bottendaal, waar ze er geen genoeg van
krijgen. Want daar vindt zaterdag voor de 21ste keer Billy in Bottendaal
plaats. Zeven rockabillybands staan klaar in zeven kroegen, met namen als
Ronnie, Rolf en Ray, de Russisch/Amerikaanse muzikale cocktail van The
Jancee Pornick Casino en het Utrechts/Nijmeegse Red Shots. Dat wordt
ongetwijfeld een feestelijke cocktail van shake, rattle & rockabilly. Zien
is geloven natuurlijk bij het vaststellen van de grote aantallen bezoekers
die elk jaar weer Billy in Bottendaal overbevolken. Dat is heel gezellig,
maar hebben die popprofessoren niet een beetje gelijk? Is het genre
rockabilly niet over de houdbaarheidsdatum heen? Vooral in deze moderne
tijden van dance, hiphop en R&B? Het antwoord is nee, want ook rock 'n roll
en rockabilly blijft evalueren en kruisbestuiven. Denk aan de
psychobilly van The Cramps in een nabij muziekverleden, met haar
samentrekking van messcherpe punk en billy. De rock 'n roll-potentie van een
nieuw genre als Moroccan roll zal nog moeten blijken, maar een actuele
Servische groep als Kal omschrijft haar muziek als gipsy rockabilly; een
fusie van muziek uit het zuiden van de VS en gipsymuziek van de Balkan. Ook
muziek globaliseert in snel tempo. Al is de volksmuziek van Kal in dat kader
eerder een tegengeluid te noemen van de
globale eenheidsworst van dance, hiphop en R&B. Muziek evalueert en ook
rockabilly.
Maar valt een dergelijke crossover zaterdag te verwachten? Met gedateerd
klinkende namen als Lost Hound, Martin Lewis and his Jiveman, Lil' Esther
and the Tin Stars, of Ronnie Nightingale and the Haydocks. Billy in
Bottendaal houdt het voornamelijk bij oldschool rock 'n roll en rockabilly.
En het zal er daarom heus niet minder leuk om worden. Want wat vertrouwd is,
is gezellig tenslotte. Alhoewel oldschool met zo'n naam als The Jancee
Pornick Casino?
 | 
